‘Hangplekken’ voor ouderen

koffiedrinkenAfgelopen week kwam het prominent in het nieuws: ouderen drinken liever koffie bij de HEMA dan in het wijkcentrum. Want tijdens koffie-uurtjes met andere ouderen voelen ze zich vooral oud. De vooronderstelling dat als iedereen oud is, je je daarom niet oud voelt, blijkt niet te kloppen. Juist het tegenovergestelde blijkt waar te zijn.

70+-ers zijn net mensen. Ze worden hoogstens wat gehinderd door levenservaring en fysieke ongemakken. En net zoals eigenlijk iedere leeftijdsgroep, hebben ook oudere mensen hun eigen plekken om andere mensen te ontmoeten. En dat zijn meestal niet de plekken die speciaal voor hen gecreëerd zijn. Zoals wijkcentra of zorgcentra met inloop.

Soms zie je ze wel staan of zitten. Groepjes oudere mannen – nooit vrouwen – die het kennelijk gezellig met elkaar hebben. Ze praten, roken, kijken. Ze hebben het naar hun zin met elkaar. Of je ziet een ouder echtpaar wat drinken bij HEMA of IKEA of een andere plaats in een winkelcentrum. Daar leeft het, daar komen ze bekenden tegen, daar maken ze een praatje. Hun leven lang komen ze daar al, dus waarom nu plotseling niet meer nu ze wat ouder zijn? Waarom hebben anderen – lees (jongere) beleidsmakers – het idee dat ouderen plotseling het liefst bij andere ouderen willen zitten?

Uit datzelfde onderzoek blijkt ook dat ouderen een beetje huiverig voor nieuwkomers zijn. Dan blijkt hun levenservaring hen in de weg te zitten. Want in hun jeugd en volwassenheid zag de wereld er anders uit. En dan blijkt er ook een andere kant te zitten aan het verblijf in bijvoorbeeld winkelcentra of andere publieke ruimtes.

Ouderen die aan huis gebonden zijn, blijken vooral te genieten van het leven op straat. Kinderen die spelen, een mooi uitzicht, buren die gaan en thuiskomen. Op deze manier voelen ze zich toch verbonden met hun omgeving.

Wat leert dit onderzoek? Is dit het einde van het wijkcentrum, van inloopochtenden, van woonservice gebieden, waarin veel afgestemd is op behoeften van ouderen? Ik denk het niet. Wél is het goed om vooronderstellingen over ouderen even los te laten, om niet in te vullen voor ouderen wat ze geacht worden te doen en te vinden. Om vooral het dagelijks doen en denken van ouderen te leren kennen. Pas dan zal blijken waar de echte behoeften liggen.

 

Dit blog is geschreven door drs. José van Berkum. Vanuit haar adviesbureau voor communicatie (www.vbcom.nl) adviseert ze gemeentes, corporaties, zorginstellingen en bedrijven over innovatief ouderen- en communicatiebeleid.

Advertenties

2 Reacties op “‘Hangplekken’ voor ouderen

  1. Terug, dat koffiehuis(je) op de hoek. Op de hoek staan tegenwoordig hoekhuizen. En áls er al een horecagelegenheid is of gepland staat, is dat meestal geen tweede huiskamer (met koffie en broodje bal) waar je met je volle boodschappentas nog even binnenwipt om de laatste buurtnieuwtjes.

    Liked by 1 persoon

Wat kunnen we van je leren?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s