Met de rolstoel wandelen door het kerstverhaal

“Er waren drie engelen en die wezen Jozef en Maria de weg”. Het is het begin van de kerstwandeling, en van het eeuwenoude kerstverhaal. Speciaal voor de bewoners van verpleeghuis het Meulenbelt in Almelo hebben personeel en vrijwilligers zich ingespannen om iets speciaals te organiseren, in aanloop naar de kerstdagen. Evenals afgelopen jaren is dat een broodmaaltijd, gevolgd door een kerstwandeling over het terrein van het Meulenbelt. Nieuw dit jaar zijn de kerstkraampjes met handwerk, sieraden, lekkernijen etc. in de gang tussen het restaurant en de ingang.

Ik wandel voor de eerste keer mee, samen met mijn schoonouders, schoonzus en zwager. We kijken rond in de kerstkraampjes en kopen mooie kettinkjes en zelfgemaakte, geborduurde lopertjes. Daarna is het tijd voor onze groep en starten we de wandeling.

Het is een bijzondere optocht, zo door het duister. Net zoals mijn schoonmoeder zit praktisch iedere bewoner in een rolstoel. Mijn schoonvader van bijna 94 jaar oud loopt ook mee, achter zijn rollator. Hij woont zelfstandig in woonzorgcomplex De Greeven, tegenover het Meulenbelt, en is er graag bij.

Zorg én ontspanning

Na de engelen staan er soldaten voor een toegangspoort, herders die de weg wijzen, de stal met Jozef en Maria en het kindje Jezus natuurlijk en een koor dat kerstliederen zingt. Fakkels langs de wandelroute geven het geheel een sprookjesachtige sfeer. Gelukkig is het droog. Mooi om zo, door het verlichtte donker, het kerstverhaal te horen vertellen.

Het is druk. Het lijkt erop dat alle bewoners met hun familie er weer bij willen zijn. Want als er wat georganiseerd wordt – zoals een modeshow of gezellig uitje – dat is dat altijd een succes.

 ‘Wat een werk’, denk ik. Extra werk, want ze hoeven het natuurlijk niet te doen. Net zoals ze geen uitstapjes hoeven te organiseren, of modeshows in huis, of speciale bijeenkomsten. Maar ze doen het toch maar, de medewerkers en vrijwilligers van het Meulenbelt.

Diep respect

Wij, als familie, waarderen dat. De zorg voor mijn schoonmoeder, de organisatie die steeds beter wordt dankzij het programma Waardigheid en Trots, het digitale dossier, de betere bereikbaarheid en afstemming.

Daarom ben ik blij dat ik op deze manier mijn respect en waardering kan laten horen voor alle medewerkers en vrijwilligers van het Meulenbelt. Je laatste jaren in een verpleeghuis moeten wonen, wens je niemand toe. Helaas is het soms onvermijdelijk, en overkomt het iemand. En dan is het fijn dat er verpleeghuizen zoals het Meulenbelt zijn.

Dit blog is geschreven door José van Berkum. Haar schoonmoeder kwam bijna vier jaar geleden, na een ernstig herseninfarct, terecht in dit verpleeghuis.  

Advertenties

Wat kunnen we van je leren?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s