Dementie: ook wijkraad weet wat er speelt

Het kwam voorbij op mijn Instagram: wijkraad Oss Noord-West organiseert een avond over dementie.Mw. Janssen

Ik was meteen enthousiast.  Wat mij zo goed deed, was dat de avond door een wijkraad georganiseerd werd. De leden kennen de wijk, weten wat er speelt. Ze zien de trieste gevolgen van dementie in hun directe omgeving. Wijkcentrum de Bonte Hoef zat dan ook redelijk vol.

Eef Ebink, voorzitter van de wijkraad, had verschillende organisaties uitgenodigd, ieder met hun eigen bijdrage. En ook dat vond ik geweldig. Te vaak weten organisaties van elkaar niet wat ze doen. Dat maakt het voor zorgvragers extra moeilijk, want waar moeten ze zijn voor wat? En nu zat een gedeelte van die zorgaanbieders bij elkaar in de zaal.

Het aantal mensen met dementie – meestal Alzheimer – groeit en dat wordt de komende jaren alleen maar meer. Iedereen kent inmiddels wel iemand die dementie heeft.

Zeker in het begin kunnen ouderen – want hen treft het vooral – , met hulp en ondersteuning van familie, zorg en technologie ‘gewoon’ thuis blijven wonen. Dat is ook wat de meeste senioren het liefst willen, want naast angst voor dementie zit ook de angst voor het verpleeghuis er diep in.

Leven houdt niet op

Een mooie mix van bijdragen aan het welzijn van mensen met dementie was aanwezig: Fietsmaatje, Brabant Zorg, Ons Welzijn, het Ussenhuis en Adviesraad Sociaal Domein Oss. Niet alles is ellende, er zijn veel mooie en waardevolle initiatieven die het leven van mensen met dementie en hun mantelzorgers mooier kunnen maken. En dat is veel, liet Ons Welzijn zien. Want je leven stopt niet bij de diagnose ‘dementie’ .

En dat geldt ook als het thuis niet meer gaat, het leven houdt niet op. Zeker als je in het Ussenhuis komt te wonen. Liefdevolle verzorging, mooie omgeving, veel activiteiten, contact met schoolkinderen uit de buurt. Ik herkende het, en wens iedereen zijn of haar Ussenhuis toe voor het laatste stukje.

Ook voor mantelzorgers was er aandacht, want zij zijn vaak overbelast. Met de zorg onder druk en te weinig vrijwilligers wordt dat alleen maar erger.

Vooral daarom vond ik het verhaal rondom dementiezorg niet compleet.

Als eenmaal de diagnose ‘dementie’ is gesteld, beginnen de vragen. Waar kan ik terecht, wat is er aan zorg en ondersteuning? Wat valt onder de Wet Maatschappelijke Ondersteuning (WMO), wat onder de Wet Langdurige Zorg (WLZ), hoe zit het met het Persoonsgebonden Budget (PGB)?

En – was mijn vraag – is deze informatie ook vindbaar voor mantelzorgers van Turkse en Marokkaanse ouderen? Want zij worden veel vaker getroffen door dementie, terwijl hun kinderen minder gebruik maken van zorg en ondersteuning. Ons Welzijn herkende het punt en gaat het bespreken.

Vervangende mantelzorg

 Als mantelzorger krijg je het bij de diagnose ook voor je kiezen en dan is een mantelzorgmakelaar wel heel fijn. Of een onafhankelijke clientondersteuning die iedere gemeente verplicht is te regelen. Bij veel mantelzorgers is dit niet bekend, terwijl dit wel veel stress en overbelasting kan voorkomen, want een mantelzorgmakelaar ondersteunt bij uitzoek- en regelwerk.

En er is nog meer mogelijk, en dat had ik ook graag gehoord tijdens de bijeenkomst.

Als je als zoon of dochter ver weg woont, druk bent met je eigen gezin, even op adem moet komen, maar je vader of moeder wel het beste gunt, dan kun je respijtzorg inschakelen.

Deze vervangende mantelzorg is een vorm van mantelzorgondersteuning, die soms gratis is, soms vergoed wordt vanuit WMO, WLZ of een PGB en soms zelf betaald moet worden. Als mantelzorger kun je dan even op adem komen.

Inmiddels zijn er voldoende organisaties, ook in Oss en omgeving, die deze vervangende mantelzorg leveren. Leveren klinkt misschien commercieel, maar medewerksters gaan uit van de interesse van de cliënt. Een stukje wandelen, samen een taart bakken, winkelen. Maar ook mee op doktersbezoek, een coronaprik halen, een beetje opruimen in huis. Zeker als het vooral om gezelschap gaat, is dit een hele goede optie.

Mijn moeder zaliger noemde de medewerksters van Standbythuiszorg ‘haar gezelschapsdames’. Ze was er erg blij mee, ze boden afleiding, een luisterend oor, terwijl mijn moeder op haar beurt ook een luisterend oor bood. Er was sprake van echt contact. Kijk maar eens op websites van Saar aan Huis, Home Instead of Standbythuiszorg.

Een vertegenwoordiger van één van deze organisaties had het plaatje compleet gemaakt, zeker gezien de toekomst waarin de zorg onder druk staat.

Tessa als maatje

 Naast mantelzorgondersteuning kan ook technologie bijdragen aan veilig en fijn thuis blijven wonen. De medewerkster van Brabant Zorg noemde de Compaan. Dat is een tablet die geschikt is voor ouderen, ook als ze lichte dementie hebben. Met één druk op de knop hebben ze beeldcontact. Een geruststellend gevoel, ook voor de mantelzorger.

Ook zetten veel zorgorganisaties tegenwoordig een Tessa in. Dit is een sociale robotje dat er als een planten pot uitziet. Ze zorgt voor dagstructuur, erg belangrijk voor mensen met dementie. Tessa vertelt je dat het tijd is om wat te drinken, dat de dokter er om twee uur is, of dat je zoon vandaag jarig is.

Vervangende mantelzorg en technologie komen er aan. En dat is hard nodig.

Ik vond het een heel geslaagde avond, vooral omdat het initiatief van de wijkraad kwam en de informatie redelijk compleet was. Hulde voor dit initiatief en hopelijk volgen veel wijkraden dit voorbeeld!

Deze blog is geschreven door drs. J. (José) van Berkum, mantelzorger van Francis Janssen. Zij woonde het laatste stukje van haar leven in het Ussenhuis en overleed twee dagen na haar 93-ste verjaardag.

Wat kunnen we van je leren?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s